Aux amoureux de l'Afghanistan.
 
AccueilAccueil  PortailPortail  CalendrierCalendrier  FAQFAQ  RechercherRechercher  S'enregistrerS'enregistrer  MembresMembres  GroupesGroupes  Connexion  

Partagez | 
 

 Quatrains de Mawlânân Rûmi

Aller en bas 
AuteurMessage
Yama
Membre Extra
avatar

Masculin Nombre de messages : 507
Age : 35
Localisation : Kharâbât
Date d'inscription : 09/10/2012

MessageSujet: Quatrains de Mawlânân Rûmi   Sam 17 Fév - 13:14

Traduction adaptée


1
از حادثهٔ جهان زاینده مترس
وز هرچه رسد چو نیست پاینده مترس
این یکدم عمر را غنیمت میدان
از رفته میندیش وز آینده مترس

Ne crains pas les produits de ce monde fertile,
Ni tout ce qui arrive et se trouve effacé ;
Tiens ce fugace instant pour un butin ductile,
Sans craindre l'avenir, ni songer au passé.


2
با عشق روان شد از عدم مرکب ما
روشن ز شراب وصل دائم شب ما
زان می که حرام نیست در مذهب ما
تا صبح عدم خشک نیابی لب ما

Avec l'Amour sortit mon coursier du néant,
Ma nuit brille toujours du Vin de l'Union ;
Tu ne verras jamais de mes lèvres absent
Ce Vin qui n'est impur dans ma religion.


3
عاشق همه سال مست و رسوا بادا
دیوانه و شوریده و شیدا بادا
با هشیاری غصهٔ هرچیز خوریم
چون مست شویم هرچه بادا بادا

Vive l'ivre amoureux que le monde diffame,
Fou, extravagant et possédé par l'Amour ;
Dans la sobriété tout chagrine nôtre âme,
L'ivresse n'a souci pour ce qui voit le jour.



4
گر در طلب خودی ز خود بیرون‌آ
جو را بگذار و جانب جیحون آ
چون گاو چه میکشی تو بار گردون
چرخی بزن و بر سر این گردون آ

Abandonne ton toi si tu cherches la paix,
Délaisse ce ruisseau pour la grande rivière...
A quoi bon de ce monde endosser le vain faix ?
Tourne-lui donc le dos pour ôter ton œillère.


5
با دل گفتم که ای دل از نادانی
محروم ز خدمت شده‌ای میدانی
دل گفت مرا سخن غلط میرانی
من لازم خدمتم تو سرگردانی

Je criai à mon cœur : « O mon cœur ! par ton vice,
Tu as perdu, hélas, tout moyen de servir. »
Mon cœur me répondit : « Je suis propre au service,
Ton reproche est absurde...apprends à te polir.»


6
آنکس که درون سینه را دل پنداشت
گامی دو سه رفت و جمله حاصل پنداشت
تسبیح و سجاده توبه و زهد و ورع
این جمله رهست خواجه منزل پنداشت

Celui qui voit le cœur au fond de la poitrine
S'approche de la source et croit avoir tout bu ;
Qui prie, se repent, se polit et s'incline
Se trouve sur la voie et... il se voit au but.


7
عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست
تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست
اجزای وجود من همه دوست گرفت
نامیست ز من بر من و باقی همه اوست

L'Amour vint et coula tel mon sang dans mes veines,
Me vidant de moi-même et m'emplissant de Lui
Qui m'enleva bientôt mes qualités humaines,
Me laissant que mon nom dans tout ce que je suis.


8
گویند مرا که این همه درد چراست
وین نعره و آواز و رخ زرد چراست
گویم که چنین مگو که اینکار خطاست
رو روی مهش ببین و مشکل برخاست

On demande souvent : « Pourquoi cette douleur,
Pourquoi ces hurlements et ce pâle visage ?
En parlant de la sorte, on exprime une erreur :
En voyant Son Visage, on me rendra hommage...


9
ما را به جز این زبان زبانی دگر است
جز دوزخ و فردوس مکانی دگر است
آزاده‌دلان زنده به جان دگرند
آن گوهر پاکشان زکانی دگر است

Mise à part celle-ci, une autre langue est nôtre,
Hors « enfer », « paradis », notre demeure est autre ;
Les gens au libre cœur ont la vie d'un autre,
Cette pure gemme est d'un monde qui est autre.



10
با هرکه دمی عشق تو آمیخته شد
گوئی که بلا بر سر او ریخته شد
منصور ز سر عشق میداد نشان
حلقش به طناب غیرت آویخته شد

Dès lors que ton Amour s'immisce dans un cœur,
L'on dirait qu'il subit quelque grave malheur :
De Ton Amour Mansûr témoignait le mystère,
Le monde exécuta l'amoureux téméraire.


11
کشتی چو به دریای روان میگذرد
می‌پندارد که نیستان میگذرد
ما میگذریم ز این جهان در همه حال
می‌پندارم کاین جهان میگذرد

Le navire, passant sur l'eau de la rivière,
Pense que ce qui passe est la roselière ;
Nous naviguons aussi sur le temps et l'espace
Mais nous sommes constants, c'est le monde qui passe.


12
در مجلس عشاق قراری دگر است
وین بادهٔ عشق را خماری دگر است
آن علم که در مدرسه حاصل کردند
کار دگر است و عشق کاری دگر است

Au festin des Amants prime un autre discours,
Et le vin de l'Amour suscite une autre ivresse...
Les savoirs amassés par notre propre adresse
Diffèrent en tout point de ce muet Amour.


13
علم فقها ز شرع و سنت باشد
حکم حکما بیان حجت باشد
لیکن سخنان اولیای ملکوت
از کشف و عیان نور حضرت باشد

C'est la Loi qui fournit au juriste sa science,
La preuve et la raison fondent les jugements ;
Mais les mots des Amis du Roi des firmaments
Sont des dévoilements issus de Sa Présence.


14
عشقست طریق و راه پیغمبر ما
ما زادهٔ عشق و عشق شد مادر ما
ای مادر ما نهفته در چادر ما
پنهان شده از طبیعت کافر ما

L'Amour est la voie et le chemin du Prophète ;
L'Amour est notre mère et nous sommes ses fruits,
Il est là, en secret, recouvert par les plis
Du voile d'ignorance accablant notre tête.


15
هر دل که درو مهر تو پنهان نبود
کافر بود آن دل و مسلمان نبود
شهری که درو هیبت سلطان نبود
ویران شده گیر اگرچه ویران نبود

Tout cœur où ne reluit ton amour invisible
Est un cœur mécréant et non point musulman ;
Une ville où ne luit la gloire du sultan,
Fût-elle toute neuve, est une épave horrible.


16
پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا
بردوخت مرقع از رگ و پوست مرا
تن خرقه و اندر او دل ما صوفی
عالم همه خانقاه و شیخ اوست مرا

Cet Ami m'éleva avec grâce et faveur
Et me fit un habit et de peau et d'artères :
Mon corps est le manteau de ce soufi, mon cœur,
Lui seul est mon maître et ce monde monastère.


17
بی‌طاعت دین بهشت رحمان مطلب
بی‌خاتم حق ملک سلیمان مطلب
چون عاقبت کار اجل خواهد بود
آزار دل هیچ مسلمان مطلب

N'attends le paradis loin de la religion
N'attends la royauté loin des pas du Prophète.
Puisque tu es voué à la destruction
Garde-toi de plonger les cœurs dans la tempête.


18
علمی که ترا گره گشاید به طلب
زان پیش که از تو جان برآید به طلب
آن نیست که هست مینماید بگذار
آن هست که نیست مینماید به طلب

Recherche ce savoir qui libère ton âme,
Recherche-le avant qu'on n'éteigne ta flamme ;
Recherche ce savoir qui révèle le Vrai
Et détruit l'apparence ainsi que son attrait.


19
در حضرت حق ستوده درویشانند
در صدر بزرگی همه بیخویشانند
خواهی که مس وجود تو زر گردد
با ایشان باش کیمیا ایشانند

Dans l'Auguste Présence on loue le derviche,
Au rang de la grandeur il n'y a que l'indigent ;
Veux-tu muer en or ta vile chair en friche ?
Tu sauras l'alchimie en fréquentant ces gens.


20
دلدار اگر مرا بدراند پوست
افغان نکنم نگویم این درد از اوست
ما را همه دشمنند و تنها او دوست
از دوست بدشمنان بنالم نه نکوست

Même si mon Ami me lacère le cœur,
Je tairai ma douleur ainsi que son auteur ;
Lui seul est mon Ami, le monde m'est hostile,
Me plaindre dans ce cas serait chose bien vile.


21
از عشق خدا نه بر زیان خواهی شد
بی‌جان ز کجا شوی که جان خواهی شد
اول به زمین از آسمان آمده‌ای
آخر ز زمین بر آسمان خواهی ش

Dans l'Amour du Divin il n'y a point de fiel,
Tout y est avantage et rien n'est délétère ;
On est venu jadis du ciel sur cette terre,
L'on monte par l'Amour de cette terre au ciel.


22
گفتند که شش جهت همه نور خداست
فریاد ز حلق خاست کان نور کجاست
بیگانه نظر کرد بهر سو چپ و راست
گفتند دمی نظر بکن بی‌چپ و راست

Sa Lumière, dit-on, resplendit en tous lieux,
Le profane s'écrie : « Où est cette lumière ? »
En parcourant des yeux et le ciel et la terre.
Contemple en bannissant l'espace de tes yeux...
Revenir en haut Aller en bas
Voir le profil de l'utilisateur
Yama
Membre Extra
avatar

Masculin Nombre de messages : 507
Age : 35
Localisation : Kharâbât
Date d'inscription : 09/10/2012

MessageSujet: suite   Dim 25 Fév - 12:14

23
یاری خواهی ز یار با یار بساز
سودت سوداست با خریدار بساز
از بهر وصال ماه از شب مگریز
وز بهر گل و گلاب با خار بساز

Veux-tu Son amitié ? Ne fuis pas s'Il te nuit,
Accueille l'Acquéreur, ton gain est la ruine ;
Pour contempler la lune, on ne craint point la nuit,
Par amour pour la rose, on aime aussi l'épine.


24
ز اول که حدیث عاشقی بشنودم
جان و دل و دیده در رهش فرسودم
گفتم که مگر عاشق و معشوق دواند
خود هر دو یکی بود من احول بودم

Quand j'entendis jadis des discours amoureux,
Je m'usai âme et corps dans l'Amour héroïque ;
Mais je voyais l'amant et l'Aimé comme deux,
Or ils ne sont qu'un seul, ma vue était strabique.


25
روزت بستودم و نمی‌دانستم
شب با تو غنودم و نمی‌دانستم
ظن برده بدم به خود که من من بودم
من جمله تو بودم و نمی‌دانستم

Je Te louais le jour sans avoir conscience,
Je dormais avec Toi mais ne le savais pas ;
Je pensais qu'il y avait une mienne existence,
Mais je n'étais que Toi en chacun de mes pas.


26
این من نه منم آنکه منم گوئی کیست
گویا نه منم در دهنم گوئی کیست
من پیرهنی بیش نیم سر تا پای
آن کس که منش پیرهنم گوئی کیست

Je ne suis point moi-même et n'ai d'identité,
Ce n'est non plus ma voix cette voix qui récite ;
Je ne suis qu'un habit, par un autre habité,
Qui est donc, me dis-tu, cet être qui m'habite ?


27
با دل گفتم ز دیگران بیش مباش
رو مرهم ریش باش چون نیش مباش
خواهی که ز هیچکس به تو بد نرسد
بدگوی و بدآموز و بداندیش مباش

J'ai soufflé à mon cœur : « Ne sois pas orgueilleux,
Sois proche des souffrants et ne nuis à nulle âme ;
Si tu souhaites la paix, applique ce dictame :
Surveille ta pensée et ta langue et tes yeux. »


28
بازآمدم اینک که زنم آتش نیز
در توبه و در گناه و زهد و پرهیز
آورده‌ام آتشی که می‌فرماید
کای هرچه به جز خداست از جا برخیز

Me voilà revenu pour faucher par le feu
Le retour, le pêcher et la piété austère ;
Je suis chargé d'un feu qui a pour adversaire
Tout ce qui vous occupe et vous occulte Dieu.


29
دوش آمده بود از سر لطفی یارم
شب را گفتم فاش مکن اسرارم
شب گفت پس و پیش نگه کن آخر
خورشید تو داری ز کجا صبح آرم

Mon Ami vint me voir hier soir sous mon toit,
Je demandai au soir de garder ce mystère ;
Regarde, me dit-il, d'un air un peu pantois,
Le soleil luit en toit, je ne puis que me taire... »


30
از درد همیشه من دوا می‌بینم
در قهر و جفا لطف و وفا می‌بینم
در صحن زمین به زیر نه طاق فلک
بر هرچه نظر کنم ترا می‌بینم

Je ne vois des douleurs que remèdes mielleux,
Dans l'ire et le tourment que loyauté et grâce ;
Sur la plaine terrestre ainsi que dans les cieux,
En tout ce que je vois, je ne vois que Ta Face.


31
نومید مشو امید می‌دار ای دل
در غیب عجایب است بسیار ای دل
گر جمله جهان قصد به جان تو کنند
تو دامن دوست را نه بگذار ای دل

Garde espoir, ô mon cœur, même dans la tempête,
D'invisibles renforts te soutiennent en chœur...
Quand même l'univers mettrait à prix ta tête,
Ne te détourne point de l'Ami, ô mon cœur !

Les critiques sont bienvenues Smile
Revenir en haut Aller en bas
Voir le profil de l'utilisateur
Yama
Membre Extra
avatar

Masculin Nombre de messages : 507
Age : 35
Localisation : Kharâbât
Date d'inscription : 09/10/2012

MessageSujet: Re: Quatrains de Mawlânân Rûmi   Jeu 19 Avr - 10:06

32
بالا منشین که هست پستی خوشتر
هشیار مشو که هست مستی خوشتر
در هستی دوست نیست گردان خود را
کان نیستی از هزار هستی خوشتر

L'humilité vaut mieux que la place d'honneur ;
Plutôt que la raison, choisis l'inconscience
Dans l’Être de l'Ami anéantis ton cœur,
Car ce néant vaut mieux que cent mille existences.


33
هم کفرم و هم دینم و هم صافم و درد
هم پیرم و هم جوان و هم کودک خرد
گر من میرم مرا مگوئید که مرد
کو مرده بدو زنده شد و دوست ببرد

Je suis tout à la fois et foi et mécréance,
Jeune et vieux à la fois et un petit enfant ;
Ne dites à ma mort : « Il quitta l'existence »,
J'étais mort, je naquis et me ravit l'Amant.


34
هر صورت کاید به از او امکان هست
چون بهتر از آن هست نه معشوق منست
صورتها را همه بران از دل خویش
تا صورت بیصورت آید در دست

Quel que soit le visage, un autre lui prévaut,
Puisqu'il en est ainsi, je n'aime nulle image ;
Chasse donc les aspects de ton cœur et cerveau,
Pour contempler enfin la Face sans visage.


35
معشوق من از همه نهانست بدان
بیرون ز کمان هر گمانست بدان
در سینهٔ من چو مه عیانست بدان
آمیخته با تنم چو جانست بدان

Sache que mon Aimé échappe à tout regard,
A toute raison et à la philosophie ;
Mais Il est évident en mon cœur si hagard
Et habite mon corps à l'instar de la vie.


36
رفتم به طبیب گفتم ای بینائی
افتادهٔ عشق را چه می‌فرمایی
ترک صفت و محو وجودم فرمود
یعنی که ز هر چه هست بیرون آئی

Je dis au médecin : « Dans ta lucidité,
Que dis-tu au souffrant par l'Amour habité ?
– Quitte tes attributs ainsi que l'existence,
Abandonne, en un mot, le monde d'apparence. »


37
آن نور مبین که در جبین ما هست
وان ضوء یقین که در دل آگاهست
این جملهٔ نور بلکه نور همه نور
از نور محمد رسول‌الله است

Cet évident éclat ornant notre visage,
Ce rayon d'assurance animant l'homme sage,
C'est toute la lumière, or le puits de cela
Est la Réalité du Messager d'Allah.


38
ای خواجه ترا غم جمال و جاهست
و اندیشهٔ باغ و راغ و خرمنگاهست
ما سوختگان عالم توحیدیم
ما را سر لا اله الا الله است

Tu sembles travaillé par ta beauté, ô maître,
Par tes biens matériels et par ta dignité ;
Je ne suis consumé que par l'Unicité
Et détiens le Secret insondable de l’Être.


39
عشقت به دلم درآمد و شاد برفت
بازآمد و رخت خویش بنهاد برفت
گفتم به تکلف دو سه روز بنشین
بنشست و کنون رفتنش از یاد برفت

Ton Amour m'envahit et s'en fut tout en rire,
Il revint, s'attarda, mais finit par sortir.
« Demeure quelque temps ! » finis-je par lui dire,
Il s'assit enfin et oublia de partir.


40
تا درد نیابی تو به درمان نرسی
تا جان ندهی به وصل جانان نرسی
تا همچو خلیل اندر آتش نروی
چون خضر به سرچشمهٔ حیوان نرسی

Il n'y a point de Bonheur tant qu'on n'a pas souffert,
Il n'y a point d'Union tant que l'on reste en vie ;
L'on n'arrive à la Source, à l'image du Vert,
Qu'en trouvant, tel Khalil, au bûcher la survie.


41
غم را دیدم گرفته جام دردی
گفتم که غما خبر بود رخ زردی
گفتا چکنم که شادیی آوردی
بازار مرا خراب و کاسد کردی

J'aperçus le Chagrin s'abreuvant de douleur,
Je lui dis : « Le sais-tu ? tes traits semblent moroses »
« Que faire, me dit-il, tu répands le bonheur
Et vides et détruis mon marché de névroses. »
Revenir en haut Aller en bas
Voir le profil de l'utilisateur
Contenu sponsorisé




MessageSujet: Re: Quatrains de Mawlânân Rûmi   

Revenir en haut Aller en bas
 
Quatrains de Mawlânân Rûmi
Revenir en haut 
Page 1 sur 1
 Sujets similaires
-
» Nostradamus aurait-il prédit l’ascension de Daesh ?

Permission de ce forum:Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum
 :: Divers :: Littérature et Poésies-
Sauter vers: